Vrijwilligerswerk op je 89ste? Gré doet het!
Al meer dan vijftig jaar houdt Gré Westra (89) zich bezig met vrijwilligerswerk. Ook nu is ze er nog druk mee via ElkWelzijn, ondanks een aantal fysieke beperkingen. Ze verzorgt samen met Cor Vermeulen voor SRC FM één keer per maand een radioprogramma voor senioren. En ze heeft door al haar vrijwilligerswerk veel mensen leren kennen met wie ze contact onderhoudt, vaak net als zijzelf, alleengaande ouderen. Ze is een welkome gast: Gré heeft altijd een verhaal maar ook een luisterend oor. Voor veel van hen is ze een belangrijke steunpilaar. Daarnaast denkt ze mee over activiteiten van ElkWelzijn voor ouderen.
Van huis uit
“Mijn motivatie voor vrijwilligerswerk en mijn belangstelling voor mensen heb ik van huis uit meegekregen, het hoort bij mij”, zegt Gré. “Mijn moeder wees ons altijd op de verschillen tussen mensen, tussen arm en rijk bijvoorbeeld. En oorlogservaringen hebben me nieuwsgierig gemaakt naar wat mensen drijft. Dat zorgde dat ik voor veel dingen belangstelling kreeg en dat ik een heel gevarieerd leven ging leiden.”
Gré pakte alle soorten werk op die zich voordeden. Van dierenartsassistente tot docente bij de secretaresseopleiding van Schoevers. Ze was actrice en ook zangeres met een voorkeur voor oude jazz en bluesmuziek: “Ooit vroeg Lionel Hampton, een beroemde Amerikaanse vibrafonist en pianist, me om met hem op tournee te gaan”, vertelt Gré trots, “en ik heb vaak solo gezongen tijdens herdenkingen in Vught van de kindertransporten naar Sobibor. Dat maakte veel indruk op me.”
Gré heeft altijd veel gereisd en ook lange tijd in Indonesië gewoond.
Ik ben nieuwsgierig naar wat mensen drijft
Vrijwilligerswerk
In Indonesië begon Gré met vrijwilligerswerk. Terug in Nederland meldde ze zich bij de UVV, toen nog de Unie van Vrouwelijke Vrijwilligers, meestal voor hulp bij mensen thuis. “Ik ging in 1974 in Culemborg in Voorkoop wonen. Ik heb toen hier het UVV-werk nieuw leven ingeblazen. Verder gaf ik als vrijwilliger taalles aan buitenlanders: individueel, min of meer op eigen houtje, maar ook op de Culemborgse sociale academie aan Marokkaanse mannen. Dat laatste was knokken: hun motivatie was laag, ik moest ze discipline bijbrengen, dan mag je niet soft zijn, dat ligt me gelukkig wel. Later kreeg ik nog wel te horen dat ze achteraf heel blij met mijn aanpak waren. Ik werd ook vrijwilliger bij Piep-Inn en later Palet, gevestigd in het grote huis aan de Varkensmarkt. Deze organisaties waren voorlopers van het moderne welzijnswerk en dreven op vrijwilligers. ElkWelzijn kwam eruit voort, ik ben voor hen al heel lang actief, het voelt alsof ik deel ben van de organisatie.”
SRC FM
Bij de regionale radio begon Gré zes jaar geleden. Ze werd ervoor gevraagd toen ze tijdens een interview met Cor Vemeulen aankaartte dat er bij de SRC iets voor ouderen moest komen. Dat programma kwam er, ze ging het samen met Cor presenteren. “Ik had er geen ervaring mee maar, zoals ik ben, ging ik het gewoon doen. Mijn vaardigheden als actrice hielpen me daarbij.”
Inmiddels zijn er talloze onderwerpen aan bod geweest. Recentelijk bijvoorbeeld een uitzending over ouderen die een kind overleven, een onderwerp dat Gré erg raakt. “Dat is voor mij best moeilijk omdat ik opgevoed ben met de boodschap dat je sterk moet zijn, je gevoelens onder controle moet houden. Maar gelukkig leer ik steeds beter om me te uiten als ik het even moeilijk heb.”
Mijn missie is anderen gelukkig maken
Sociaal werker
“En ik ben een soort onbezoldigd sociaal werker, ga veel bij mensen op visite. Soms gewoon om wat te praten. Ik breng dan wat anders in dan gewone huis-tuin-en-keukenpraatjes. En dat wordt gewaardeerd. Vaak bezoek ik mensen die ergens mee zitten, ouderen die bijvoorbeeld een dierbare verloren of ernstig ziek zijn. Ze openen zich graag voor mij, vertellen veel. Ik probeer ze altijd de positieve kant te laten zien en weer wat levensmoed te geven. Zo zit ikzelf ook in elkaar.”
Gré denkt veel na over alles wat ze hoort en brengt dat regelmatig in tijdens vergaderingen met ElkWelzijn in de Salaamander, want daar woont ze vlakbij. “En ik probeer mensen die ik ontmoet vaak te motiveren om ook vrijwilliger te worden, iemands maatje te worden bijvoorbeeld. Ik wijs er dan altijd op dat ze goed hun grenzen moeten aanhouden zodat het leuk blijft.”
“Het zou me treurig stemmen als ik de missie niet meer voelde om de ander een beetje gelukkig te maken”, zo besluit Gré. Ik word er mentaal rijker van te merken dat ik als 89-jarige nog in beeld ben, dat er waardering is voor wat ik te bieden heb.”
Tekst: Frans Huber; foto’s: Huub van Beurden
Harrie Dekkers
"Ik leer veel van de veerkracht van deze mensen"Jaarlijks vestigen zich in Culemborg gemiddeld een tiental nieuwe vluchtelingengezinnen, mensen die in Nederland hun toekomst moeten opbouwen. De eerste jaren zijn voor deze nieuwkomers vaak moeilijk omdat ze onze cultuur niet kennen en de taal niet spreken. Daarom krijgen ze die eerste tijd begeleiding door een vrijwilliger. De allereerste opvang gebeurt door Vluchtelingenwerk. Daarna nemen vrijwilligers van het project ‘Leefomgeving ontdekken’ van ElkWelzijn dit over. Harrie Dekkers is één van deze vrijwilligers.
Lees het verhaal